Człowiek renesansu
Leonardo zawdzięcza swoją sławę niezwykłej wyobraźni, która w różny sposób inspirowała różne jego przedsięwzięcia. W nauce dysponował całym wyposażeniem wielkiego wynalazcy, tworząc projekty wyprzedzające jego epokę: samolotu, pojazdu pancernego i łodzi podwodnej. Wymyślił frezarkę i łożysko kulkowe, kołowrót, kostium dla nurka, rower, badając działanie prądów powietrza wymyślił i wypróbował maszynę do latania. Długo można by wymieniać dzieła tego niezwykłego człowieka.W dziedzinie architektury i planowania miejskiego przyjmował nowoczesne podejście do akustyki, światła, przestrzeni, a także projektował dwupoziomowe drogi. Jego notatki do traktatu o malarstwie oraz uwagi na temat obserwacji przypadkowych zjawisk w naturze, nadal stanowią stymulację dla wielu twórców.
Tak oto sam da Vinci chwali malarstwo, krytykując jednocześnie rzeźbiarzy: „... rzeźbiarz wykonuje swe dzieło siłą uderzenia ramion, aby odbić marmur lub inny zbyteczny kamień, wydobywając postać zamkniętą w jego wnętrzu za pomocą czynności w najwyższej mierze mechanicznej, której często towarzyszy pot zmieszany z kurzem i zmieniony w błoto. Z twarzą powaloną i cały umęczony pyłem marmuru wygląda jak piekarz; pokryty jest drobnymi odłamkami tak, że zdaje się ośnieżony, a mieszkanie jest zabrudzone i pełne odprysków, i pyłu kamiennego.
Całkiem inaczej jest z malarzem – mówię o malarzach znamienitych – ponieważ porządnie odziany siedzi on bardzo wygodnie przed swoim dziełem i wodzi leciutko pędzlem, kładąc piękne kolory. Stroi się w szaty wedle upodobania, a mieszkanie jego pełne jest pięknych malowideł i czyste. Towarzyszy mu często muzyka lub lektura rozmaitych, pięknych dzieł, których z wielką przyjemnością można słuchać bez huku młotów i mieszania się innych hałasów.”
Dzięki swemu niezwykłemu życiu i twórczości, ten wszechstronny i genialny włoski artysta przełomy XV i XVI wieku, na zawsze pozostanie w ludzkiej pamięci.